به دنبال انتشار خبري در خصوص وضعيت بحراني بندر شهيد رجايي استان هرمزگان حجم وسيعي از نظرات كاربران در اين خصوص براي پارسينه ارسال شد كه ما را بر آن داشت تا جزئيات بيشتري از اين موضوع را در اختيار مخاطبان قرار دهيم.

بندر شهيد رجايي استان هرمزگان از ديرگاه به عنوان بزرگ ترين بندرگاه تجاري كشورمان و از جمله بنادر معروف منطقه مطرح بوده و در طول ساليان گذشته همواره در جايگاه بزرگ ترين بارانداز كشور نقش و رسالتي ويژه را بخصوص در دوران جنگ تحميلي عهده دار بوده است.

در طول اين سال ها همواره چشم طمع دشمنان اين سرزمين،‌ نقش تاريخي و ارزنده اين بندر را كه امروزه بالغ بر 70 درصد واردات و صادرات كشور را بر عهده دارد بر انگيخته و آنان پس از شكست در پروژه هاي تحريمي شان بر عليه كشور اسلامي مان، در تلاش براي به انزوا كشانيدن اين بندرگاه به عنوان نمادي از تجارت ايراني بوده اند.

اين بندرگاه به همت متخصصان پرتوان كشورمان در جايگاه مديريتي سازمان بنادر و دريانوردي هرمزگان وساختار مهندسي و اجرايي قرارگاه سازندگي نوح نبي در طول چند ساله اخير به دو برابر ظرفيت توسعه يافت و اكنون كه مي رفت با رشد كم نظير خود در سال هاي اخير به رقيبي جدي براي بنادر مهم منطقه در پس تحريم ها و محدوديت ها بدل شود گرفتار سو مديريت شركت بهره بردار شده و قدرت عمليات اين بندرگاه به شدت كاهش يافته است و بسياري از شركت هاي بزرگ حمل و نقل دريايي و خدمات كانتينري بواسطه تاخيرهاي بي شمار اين شركت بهره بردار خطوط دريايي خود را به بنادر ديگر منطقه و بخصوص بنادر كشور امارات متحده عربي منتقل كرده اند.

اين رخداد از آن جهت مهم مي نمايد كه در صورت انتقال برخي خطوط كشتي راني جهاني به ساير بنادر منطقه، بندر شهيد رجايي اساسا هويت و اعتبار چند ده ساله خود را از دست خواهد داد و بازگرداندن آن شركت ها به اين بندر كار بس دشوار و شايد محالي باشد.

از سوي ديگر حجم وسيعي از سرمايه گذاري بخش خصوصي كه با خون دل خوردن مقامات محلي و كشوري در طول 4 يا 5 ساله اخير به اين بندرگاه جلب شده همگي در آستانه واگذاري و يا بحران مالي و اقتصادي به واسطه عدم تبادل كالا قرار مي گيرد و ريسك سرمايه گذاري در اين بخش ها را به شدت افزايش خواهد داد.

موانعي را كه شركت تايد واتر به عنوان شركت پيمانكار سازمان بنادر و دريانوردي( پورت اپراتور) در بندر شهيد رجايي طي ماهها و هفته هاي اخير و تنها بواسطه سو مديريت براي ادامه فعاليت شركت هاي ترمينال دار بخش خصوصي در اين بندر بوجود آورده، ‌بسياري از اين شركت ها را در آستانه بحران مالي و بيكاري قرار داده و از سوي ديگر سياست غلط كاري، موجب انباشت حجم گسترده اي از كالا در محدوده موسوم به 1 كانتينر ياردشده كه در پس آن زمينه كند شدن عمليات بندري و همين طور معطلي زياد كشتي ها را در پي داشته است.


از ديگر سو، از آن جا كه شركت هاي بندري براي خلق فضاي رقابتي ميان خود،‌حتي اندك زماني را نيز نمي بايست از دست دهند،‌اين شرايط سبب ايجاد تعهدات مالي از سوي شركت ها به مشتريان خود و ناراضي شدن مشتريان شده و تداوم اين وضع بسياري از تجار را به تدريج به سوي بنادر عربي منطقه سوق مي دهد.

اكنون سوال مطرح اين كه: آيا شايسته است كه بندر شهيد رجايي كه نام جمهوري اسلامي ايران را در عرصه عظيم تجارت دريايي و دريانوردي با خود به يدك مي كشد و در دوران دفاع مقدس كه حتي موشك ها و تهديدهاي صدام نيز نتوانست آن را به بحران نزديك كند اكنون بواسطه برخي سو مديريت ها در معرض بحران قرار گيرد؟!!

در پايان لازم است رئيس جمهور و وزير راه و ترابري كشورمان كه اين حوزه تحت مديريت اين وزارت خانه قرار دارد با توجه به نزديك بودن عيد نوروز و افزايش چشمگير حجم كالاها در اين بندرگاه هر چه سريعتر نسبت به اتخاذ تصميمي جدي در اين بخش با هدف مهار تبعات ناشي از آن اقدام كنند تا سو مديريتي فردي بستر ساز مشكلات بزرگ تر نشده و به نام مجموعه هاي صديق و دلسوز انقلاب تمام نشود.

لازم بذكر است اين اخبار در راستاي رسالت رسانه اي و با هدف اعتلاي نام ايران عزیز و آسیب شناسی مشکلات و معضلات پیش روی کشور منتشر مي شود و اين آمادگي از سوي پارسينه وجود دارد تا در صورت وجود جوابيه اي در اين خصوص آن را نيز منتشر كند.