احمدینژاد عنوان رییسجمهوری را رها نمیکند؟
بهار: محمود احمدینژاد به دور افتخارزدن و بوسیدن و کنارگذاشتن زمین ریاستجمهوری قانع نیست.
حالا اگر با برگزاری مراسم تنفیذ و تحویل ساختمان دولت به رییسجمهوری جدید ناچار است پاستور را ترک کند، اگر فشار رسانهای مجبورش کرده است در ظاهر فعلا وانمود کند از ایده تشکیل «دفتر رییسجمهوری سابق» صرفنظر کرده است؛ اما برای حفظ عنوانی که هشتسال در اختیار داشته «دفتر رییسجمهوری دورههای نهم و دهم» را راه انداخته و «نشانواره» و «سربرگ» جدید سفارش داده است؛ سربرگی که زین پس احمدینژاد نامههایش را بر آن خواهد نگاشت و در صدر نامه، به واسطه نشانواره تازه طراحیشده، به مخاطب یادآوری خواهد کرد؛ من «رییسجمهوری دورههای نهم و دهم» هستم؛ دورانی که گویی با وجود همه روزشماریها و اختتامیهگرفتنها پایانی ندارد.
روز گذشته درحالی سربرگ تازه و آخرین احکام صادرشده از سوی محمود احمدینژاد رونمایی شد که قانونا او دیگر رییسجمهوری نبود. با این حال برای رییسجمهوری سابق با استفاده از نشان رسمی جمهوریاسلامی ایران نشانوارهای طراحی شده بود و در ذیل آن اسفندیار رحیممشایی به عنوان رییس دفتر «رییسجمهوری نهم و دهم» برای مدیر سابق تشریفات ریاستجمهوری حکم «معاونت» صادر کرده است.
در این حکم که خطاب به مجتبی سروشپور، مدیر سابق تشریفات ریاستجمهوری، نگاشته شده آمده است: «با عنایت به تجربه و سوابق قبلی به موجب این حکم جنابعالی را به سمت رییس امور پشتیبانی دفتر رییسجمهوری نهم و دهم منصوب میکنم.»
حکمی که یکبار دیگر بحث ناتمام تشکیل دفتر رییسجمهوری سابق را زنده کرد.
حدود 17روز پیش بود که تصویر بخشنامهای منتشر شد که غلامحسین الهام به عنوان معاون توسعه مدیریت انسانی دولت احمدینژاد، برای حمید بقایی، معاون اجرایی و سرپرست وقت ریاستجمهوری، صادر شده بود. بخشنامهای با تاریخ اول تیر 92 که براساس آن باید «دفتر رییسجمهوری سابق» تشکیل میشد و به شرح وظایف و تشکیلات سازمانی مفصل آن پرداخته بود. یک نهاد که به باور منتقدان نهادی غیرقانونی محسوب میشد و هدف از آن پایهگذاری نهادی عریض و طویل برای گردهمآمدن و کنار هم ماندن حلقه اطرافیان دولت دهم تلقی میشد. این بود که ماجرا با واکنش قابل توجه نمایندگان مجلس و رسانهها مواجه شد.
منتقدانی که دولت را برای میل به ماندن در قدرت و حفظ نفوذ از یکسو و مطرحنکردن این ایده در روزهایی که قوهمجریه از دولتمردان اصلاحطلب تحویل گرفته میشد از سوی دیگر شماتت میکردند و به یاد احمدینژاد میآوردند که چگونه خواستار تخلیه دفتر رییسجمهوری اسبق شده بود و این پرسش را مطرح میکنند که «چرا هشت سال قبل به فکر استفاده از تجربیات روسای جمهوری سابق برنیامد.»
به این ترتیب مسئولان دولت دهم که ترجیح میدادند در روزهای آخر سر چالشهای بهوجودآمده را هم بیاورند از آنچه مطرح شده بود پا پس کشیدند و اعلام کردند نهتنها قصد تشکیل این دفتر را نداشتهاند که حتی مصوبه دولت پیشین خود در این مورد را ملغی کردهاند.
با این حال اتفاقات دو روز گذشته نشان داد که این یک عقبنشینی ظاهری بوده است. روز گذشته همچنین سایت مرکز امور زنان و خانواده آخرین حکمی را که به امضا محمود احمدینژاد، رییسجمهوری که حالا سابق شده است را منتشر کرد؛ حکمی که براساس آن مریم مجتهدزاده به سمت معاون رییسجمهوری در امور زنان و خانواده منصوب و این مرکز به سطح معاونت ارتقا داده شد. برای دور افتخار محمود احمدینژاد تماشاگران بسیاری انتظار کشیده بودند، اما صدای تشویقها بلند نبود.
حالا اگر با برگزاری مراسم تنفیذ و تحویل ساختمان دولت به رییسجمهوری جدید ناچار است پاستور را ترک کند، اگر فشار رسانهای مجبورش کرده است در ظاهر فعلا وانمود کند از ایده تشکیل «دفتر رییسجمهوری سابق» صرفنظر کرده است؛ اما برای حفظ عنوانی که هشتسال در اختیار داشته «دفتر رییسجمهوری دورههای نهم و دهم» را راه انداخته و «نشانواره» و «سربرگ» جدید سفارش داده است؛ سربرگی که زین پس احمدینژاد نامههایش را بر آن خواهد نگاشت و در صدر نامه، به واسطه نشانواره تازه طراحیشده، به مخاطب یادآوری خواهد کرد؛ من «رییسجمهوری دورههای نهم و دهم» هستم؛ دورانی که گویی با وجود همه روزشماریها و اختتامیهگرفتنها پایانی ندارد.
روز گذشته درحالی سربرگ تازه و آخرین احکام صادرشده از سوی محمود احمدینژاد رونمایی شد که قانونا او دیگر رییسجمهوری نبود. با این حال برای رییسجمهوری سابق با استفاده از نشان رسمی جمهوریاسلامی ایران نشانوارهای طراحی شده بود و در ذیل آن اسفندیار رحیممشایی به عنوان رییس دفتر «رییسجمهوری نهم و دهم» برای مدیر سابق تشریفات ریاستجمهوری حکم «معاونت» صادر کرده است.
در این حکم که خطاب به مجتبی سروشپور، مدیر سابق تشریفات ریاستجمهوری، نگاشته شده آمده است: «با عنایت به تجربه و سوابق قبلی به موجب این حکم جنابعالی را به سمت رییس امور پشتیبانی دفتر رییسجمهوری نهم و دهم منصوب میکنم.»
حکمی که یکبار دیگر بحث ناتمام تشکیل دفتر رییسجمهوری سابق را زنده کرد.
حدود 17روز پیش بود که تصویر بخشنامهای منتشر شد که غلامحسین الهام به عنوان معاون توسعه مدیریت انسانی دولت احمدینژاد، برای حمید بقایی، معاون اجرایی و سرپرست وقت ریاستجمهوری، صادر شده بود. بخشنامهای با تاریخ اول تیر 92 که براساس آن باید «دفتر رییسجمهوری سابق» تشکیل میشد و به شرح وظایف و تشکیلات سازمانی مفصل آن پرداخته بود. یک نهاد که به باور منتقدان نهادی غیرقانونی محسوب میشد و هدف از آن پایهگذاری نهادی عریض و طویل برای گردهمآمدن و کنار هم ماندن حلقه اطرافیان دولت دهم تلقی میشد. این بود که ماجرا با واکنش قابل توجه نمایندگان مجلس و رسانهها مواجه شد.
منتقدانی که دولت را برای میل به ماندن در قدرت و حفظ نفوذ از یکسو و مطرحنکردن این ایده در روزهایی که قوهمجریه از دولتمردان اصلاحطلب تحویل گرفته میشد از سوی دیگر شماتت میکردند و به یاد احمدینژاد میآوردند که چگونه خواستار تخلیه دفتر رییسجمهوری اسبق شده بود و این پرسش را مطرح میکنند که «چرا هشت سال قبل به فکر استفاده از تجربیات روسای جمهوری سابق برنیامد.»
به این ترتیب مسئولان دولت دهم که ترجیح میدادند در روزهای آخر سر چالشهای بهوجودآمده را هم بیاورند از آنچه مطرح شده بود پا پس کشیدند و اعلام کردند نهتنها قصد تشکیل این دفتر را نداشتهاند که حتی مصوبه دولت پیشین خود در این مورد را ملغی کردهاند.
با این حال اتفاقات دو روز گذشته نشان داد که این یک عقبنشینی ظاهری بوده است. روز گذشته همچنین سایت مرکز امور زنان و خانواده آخرین حکمی را که به امضا محمود احمدینژاد، رییسجمهوری که حالا سابق شده است را منتشر کرد؛ حکمی که براساس آن مریم مجتهدزاده به سمت معاون رییسجمهوری در امور زنان و خانواده منصوب و این مرکز به سطح معاونت ارتقا داده شد. برای دور افتخار محمود احمدینژاد تماشاگران بسیاری انتظار کشیده بودند، اما صدای تشویقها بلند نبود.
درود خدابر احمدی نژاد او تنها برای مردم خدمت کرد .حالا شما هر آنچه دل تنگتان میخواد بگید .ناراحتی شما ابت آن است که زیاده خواه بودید