خانههای بدون گاز در ۴۰ متری جایگاه سی.ان.جی
قانون: «ما40 خانوار هستیم که نزدیک به 5 سال است در فاصله 40 متری جایگاه سی.ان.جی زندگی میکنیم و انشعاب گاز نداریم، در این باره نیز نه فقط اداره گاز شهرستان ورامین، بلکه تمامیسازمانهای مربوطه قول مساعد دادند، اما تاکنون این قولها نتیجه ای در برنداشته است.»
این گفتهها گلایههای مشترک بسیاری از شهروندان شهرک شیخی ورامین است که پس از چند سال پیگیری، هنوز برای گازرسانی به محل سکونت خود راه به جایی نبرده اند. اکنون که روستاها نیز کم کم از نعمت گاز بهرهمند میشوند، شهرکی در فاصله 40 متری جایگاه سی.ان.جی وجود دارد که در منطقه چهار شهری ورامین واقع شده است. اما چند سالی که ساکنان آن از نعمت گاز بیبهرهاند. این خانوادهها با وجود پیگیریهای فراوان و نامهنگاری های متعدد با مسئولان، هنوز موفق به سپری کردن زمستانهای بدون دغدغه نشده اند.
نامهنگاریها نتیجه نداد
نکته مهم اینجاست که افراد ساکن در این شهرک نامهنگاریهای متعددی در سال 90 با رئیس جمهور وقت تا پایینترین مسئول شهری انجام داده اند. این افراد در این نامهها عنوان کردند تمام کارهایی که باید انجام میدادند تا گاز به محل سکونتشان برسد را انجام دادند، اما راه به جایی نبردند. این درحالیست که به گفته ساکنان این شهرک هر مسئولی وعده دلگرم کنندهای برای مساعدت داد، اما هیچ کدام از وعدهها نتیجهای در برنداشته است. مردم منطقه به ناچار با اینکه لوله اصلی گاز در نزدیکی شهرک قرار دارد، زمستانها برای گرم نگهداشتن خانه خود از کپسول و نفت استفاده میکنند.
40 خانوار بدون گاز
آقایی که ساکن این شهرک است، به «قانون» میگوید: «40 خانواده در فاصله 40تا50 متری جایگاه سی.ان.جی نزدیک به پنج سال است که زندگی میکنیم و هرگونه انشعاب گاز نداریم. این در حالی است که پایانکار ساختمانی و نامه شهرداری به اداره گاز استان ارسال شده است.» وی اضافه میکند: 30 آذرماه سال 90 نیز در یک ارتباط مردمیبا وزرای دولت دهم، رئیس اداره گاز استان تهران قول مساعدت داد که کار زودتر انجام شود، اما تا کنون با وجود دریافت استعلام از شهرداری، هیچگونه اقدامیانجام نشده است. در این باره نیز نه تنها اداره گاز بلکه تمامیسازمانهای مربوطه قول مساعد دادند، اما این قولها تاکنون نتیجه ای را در برنداشته است.»
یک خانم از ساکنان منطقه نیز در این باره میگوید: «برای ساخت این واحدهای مسکونی مجوز قانونی از شهرداری اخذ شده است و اینطور نیست که به خاطر ساخت و ساز غیرمجاز به ما انشعاب ندهند. نزدیک 40 خانوار هستیم که گاز نداریم و زمستانها را با استفاده از کپسول و نفت میگذرانیم که متأسفانه گاهی برای استفاده از نفت هم دچار مشکل هستیم.»
اختلاف نظر سازمانهای خدمترسان
وی ادامه میدهد: «تاکنون با کمیسیون اصل 90 مجلس، دفتر نماینده شهرستان، فرمانداری و نهاد ریاست جمهوری وروزنامههای مختلف نامهنگاری کردیم، اما به نتیجهای نرسیدیم. مشکل اینجاست که اکنون اداره گاز میگوید شهرداری باید بر و کف را مشخص و جدولکشی کند، سپس عملیات گازرسانی شروع شود. شهرداری نیز میگوید اول باید عملیات گازرسانی انجام شود و سپس جدولکشی کنیم. ظاهرا این اختلاف نظر شهرداری و اداره گاز باعث شده ما سرگردان شویم و چند زمستان را با سرما و بدون گاز بگذرانیم.» این ساکن شهرک شیخی ورامین بیان میکند: «اکنون حتی روستاها از نعمت گاز بهرهمند هستند و ما در شهر و در فاصله 40 متری جایگاه سوخت سی.ان.جی بدون گاز هستیم. انشعاب آب، برق و تلفن را دریافت کردیم و فقط گاز مانده است. همچنین جایی نمانده که نامه نزده و درخواست نداده باشیم.»
خانه بهداشت بدون گاز
خانم دیگری نیز میگوید: «خانه بهداشتی در این محل افتتاح شده است که گاز ندارد و روزانه حداقل 50 مراجعه کننده کودک و افراد مسن دارد. آیا ظلمیبالاتر از این که نزدیک جایگاه سی.ان.جی باشیم و درست آن طرف خیابان دارای گاز باشد و طرف دیگر خیابان انشعاب نداشته باشد.» آقای دیگری هم که ساکن این شهرک است به «قانون» میگوید: «بیشتر افراد ساکن این شهرک از قشر آسیبپذیر هستند و با هزاران مشکل سرپناهی برای خود و خانواده خود آماده کردهایم. بیشتر سازمانهای دولتی همکاری داشتند و توانستیم امکانات آب، برق و تلفن را در محل سکونت خود فراهم کنیم، اما اکنون مشکل سوخت و گاز شهری داریم و سه سال است که هر چه تلاش میکنیم تا مسئولان شرکت گاز منطقه را متقاعد کنیم، موفق نمیشویم.» وی با بیان اینکه فاصله لوله اصلی گاز تا این منطقه 40 متر است، تصریح میکند: «از مسئولان خواهشمندیم هر چه سریعتر برای این منظور اقدام کنند. اکنون روستاها هم از نعمت گاز بهرهمند هستند، اما ساکنان این شهرک که جزو منطقه چهار ورامین محسوب میشود، گاز ندارند و این بسیار دور از ذهن است.»
منتظر پاسخ اداره گاز استان
مسئولان شهرستان هم در این باره نظرها و پاسخهایی دارند. اما مسئله این است که خانههای ساخته شده با مجوز شهرداری بوده است و اگر هم قصوری وجود دارد، متوجه این سازمانهاست. به عبارت دیگر، وقتی منطقهای در محدوده شهری تعریف میشود، سازمانها موظف به ارائه خدمات هستند. یک منبع آگاه در اداره گاز شهرستان ورامین در همین زمینه به «قانون» میگوید: «برای مناطقی که گاز ندارند، به منظور استعلام نقشه یک دو هزارم، با شهرداری یا بخشداری نامه نگاری میشود و به محض دریافت استعلام برای طراحی به واحد مهندسی ارجاع داده میشود. اداره گاز حتی یک متر هم بدون طراحی اجازه اجرا ندارد. برای گازرسانی به این شهرک نیز مدارک لازم به تهران ارسال شده است و باید مهندس ناظر پروژههای گازرسانی استان بلامانع بودن اجرای عملیات را اعلام کند، در این صورت نیز انتخاب پیمانکار میشود تا کار انجام شود.» وی میافزاید: «اکنون منتظر پاسخ اداره گاز استان تهران هستیم، البته شهرداری نیز هنوز بر و کف را آن طور که مورد تأیید باشد، مشخص نکرده است، اما با این وجود مدارک به تهران ارسال شده تا نتیجه اعلام شود.»
گفتنی است برای دریافت اطلاعات بیشتر از این ماجرا و اقداماتی که مسئولان شهرستان و شهرداری برای تسریع در روند گازرسانی به این منطقه انجام داده اند و همچنین صحت و سقم اینکه آیا اختلاف نظری در این باره بین شهرداری و اداره گاز شهرستان ورامین وجود دارد، بارها و بارها با ریاست اداره گاز تماس گرفته شد. اما مسئولان مربوطه حاضر به پاسخگویی در این باره نشدند. این درحالی است که پاسخگویی میتوانست گرمای اندکی باشد بر سرمای خانههای شهروندان ورامینی.
این گفتهها گلایههای مشترک بسیاری از شهروندان شهرک شیخی ورامین است که پس از چند سال پیگیری، هنوز برای گازرسانی به محل سکونت خود راه به جایی نبرده اند. اکنون که روستاها نیز کم کم از نعمت گاز بهرهمند میشوند، شهرکی در فاصله 40 متری جایگاه سی.ان.جی وجود دارد که در منطقه چهار شهری ورامین واقع شده است. اما چند سالی که ساکنان آن از نعمت گاز بیبهرهاند. این خانوادهها با وجود پیگیریهای فراوان و نامهنگاری های متعدد با مسئولان، هنوز موفق به سپری کردن زمستانهای بدون دغدغه نشده اند.
نامهنگاریها نتیجه نداد
نکته مهم اینجاست که افراد ساکن در این شهرک نامهنگاریهای متعددی در سال 90 با رئیس جمهور وقت تا پایینترین مسئول شهری انجام داده اند. این افراد در این نامهها عنوان کردند تمام کارهایی که باید انجام میدادند تا گاز به محل سکونتشان برسد را انجام دادند، اما راه به جایی نبردند. این درحالیست که به گفته ساکنان این شهرک هر مسئولی وعده دلگرم کنندهای برای مساعدت داد، اما هیچ کدام از وعدهها نتیجهای در برنداشته است. مردم منطقه به ناچار با اینکه لوله اصلی گاز در نزدیکی شهرک قرار دارد، زمستانها برای گرم نگهداشتن خانه خود از کپسول و نفت استفاده میکنند.
40 خانوار بدون گاز
آقایی که ساکن این شهرک است، به «قانون» میگوید: «40 خانواده در فاصله 40تا50 متری جایگاه سی.ان.جی نزدیک به پنج سال است که زندگی میکنیم و هرگونه انشعاب گاز نداریم. این در حالی است که پایانکار ساختمانی و نامه شهرداری به اداره گاز استان ارسال شده است.» وی اضافه میکند: 30 آذرماه سال 90 نیز در یک ارتباط مردمیبا وزرای دولت دهم، رئیس اداره گاز استان تهران قول مساعدت داد که کار زودتر انجام شود، اما تا کنون با وجود دریافت استعلام از شهرداری، هیچگونه اقدامیانجام نشده است. در این باره نیز نه تنها اداره گاز بلکه تمامیسازمانهای مربوطه قول مساعد دادند، اما این قولها تاکنون نتیجه ای را در برنداشته است.»
یک خانم از ساکنان منطقه نیز در این باره میگوید: «برای ساخت این واحدهای مسکونی مجوز قانونی از شهرداری اخذ شده است و اینطور نیست که به خاطر ساخت و ساز غیرمجاز به ما انشعاب ندهند. نزدیک 40 خانوار هستیم که گاز نداریم و زمستانها را با استفاده از کپسول و نفت میگذرانیم که متأسفانه گاهی برای استفاده از نفت هم دچار مشکل هستیم.»
اختلاف نظر سازمانهای خدمترسان
وی ادامه میدهد: «تاکنون با کمیسیون اصل 90 مجلس، دفتر نماینده شهرستان، فرمانداری و نهاد ریاست جمهوری وروزنامههای مختلف نامهنگاری کردیم، اما به نتیجهای نرسیدیم. مشکل اینجاست که اکنون اداره گاز میگوید شهرداری باید بر و کف را مشخص و جدولکشی کند، سپس عملیات گازرسانی شروع شود. شهرداری نیز میگوید اول باید عملیات گازرسانی انجام شود و سپس جدولکشی کنیم. ظاهرا این اختلاف نظر شهرداری و اداره گاز باعث شده ما سرگردان شویم و چند زمستان را با سرما و بدون گاز بگذرانیم.» این ساکن شهرک شیخی ورامین بیان میکند: «اکنون حتی روستاها از نعمت گاز بهرهمند هستند و ما در شهر و در فاصله 40 متری جایگاه سوخت سی.ان.جی بدون گاز هستیم. انشعاب آب، برق و تلفن را دریافت کردیم و فقط گاز مانده است. همچنین جایی نمانده که نامه نزده و درخواست نداده باشیم.»
خانه بهداشت بدون گاز
خانم دیگری نیز میگوید: «خانه بهداشتی در این محل افتتاح شده است که گاز ندارد و روزانه حداقل 50 مراجعه کننده کودک و افراد مسن دارد. آیا ظلمیبالاتر از این که نزدیک جایگاه سی.ان.جی باشیم و درست آن طرف خیابان دارای گاز باشد و طرف دیگر خیابان انشعاب نداشته باشد.» آقای دیگری هم که ساکن این شهرک است به «قانون» میگوید: «بیشتر افراد ساکن این شهرک از قشر آسیبپذیر هستند و با هزاران مشکل سرپناهی برای خود و خانواده خود آماده کردهایم. بیشتر سازمانهای دولتی همکاری داشتند و توانستیم امکانات آب، برق و تلفن را در محل سکونت خود فراهم کنیم، اما اکنون مشکل سوخت و گاز شهری داریم و سه سال است که هر چه تلاش میکنیم تا مسئولان شرکت گاز منطقه را متقاعد کنیم، موفق نمیشویم.» وی با بیان اینکه فاصله لوله اصلی گاز تا این منطقه 40 متر است، تصریح میکند: «از مسئولان خواهشمندیم هر چه سریعتر برای این منظور اقدام کنند. اکنون روستاها هم از نعمت گاز بهرهمند هستند، اما ساکنان این شهرک که جزو منطقه چهار ورامین محسوب میشود، گاز ندارند و این بسیار دور از ذهن است.»
منتظر پاسخ اداره گاز استان
مسئولان شهرستان هم در این باره نظرها و پاسخهایی دارند. اما مسئله این است که خانههای ساخته شده با مجوز شهرداری بوده است و اگر هم قصوری وجود دارد، متوجه این سازمانهاست. به عبارت دیگر، وقتی منطقهای در محدوده شهری تعریف میشود، سازمانها موظف به ارائه خدمات هستند. یک منبع آگاه در اداره گاز شهرستان ورامین در همین زمینه به «قانون» میگوید: «برای مناطقی که گاز ندارند، به منظور استعلام نقشه یک دو هزارم، با شهرداری یا بخشداری نامه نگاری میشود و به محض دریافت استعلام برای طراحی به واحد مهندسی ارجاع داده میشود. اداره گاز حتی یک متر هم بدون طراحی اجازه اجرا ندارد. برای گازرسانی به این شهرک نیز مدارک لازم به تهران ارسال شده است و باید مهندس ناظر پروژههای گازرسانی استان بلامانع بودن اجرای عملیات را اعلام کند، در این صورت نیز انتخاب پیمانکار میشود تا کار انجام شود.» وی میافزاید: «اکنون منتظر پاسخ اداره گاز استان تهران هستیم، البته شهرداری نیز هنوز بر و کف را آن طور که مورد تأیید باشد، مشخص نکرده است، اما با این وجود مدارک به تهران ارسال شده تا نتیجه اعلام شود.»
گفتنی است برای دریافت اطلاعات بیشتر از این ماجرا و اقداماتی که مسئولان شهرستان و شهرداری برای تسریع در روند گازرسانی به این منطقه انجام داده اند و همچنین صحت و سقم اینکه آیا اختلاف نظری در این باره بین شهرداری و اداره گاز شهرستان ورامین وجود دارد، بارها و بارها با ریاست اداره گاز تماس گرفته شد. اما مسئولان مربوطه حاضر به پاسخگویی در این باره نشدند. این درحالی است که پاسخگویی میتوانست گرمای اندکی باشد بر سرمای خانههای شهروندان ورامینی.
ارسال نظر