چه عواملی موجب تریکوتیلومانیا (کندن مو) می شوند؟
پارسینه: هیچ روشی ثابت شده ای برای پیشگیری از تریکوتیلومانیا وجود ندارد، اما آغاز درمان به محض آغاز نشانه ها می تواند کمک بزرگی به درمان این شرایط کند. فراگیری مدیریت استرس نیز ایده خوبی است، زیرا استرس اغلب محرک رفتار کشیدن و کندن مو است.
هیچ روشی ثابت شدهای برای پیشگیری از تریکوتیلومانیا وجود ندارد، اما آغاز درمان به محض آغاز نشانهها میتواند کمک بزرگی به درمان این شرایط کند. فراگیری مدیریت استرس نیز ایده خوبی است، زیرا استرس اغلب محرک رفتار کشیدن و کندن مو است.
افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا (اختلال کندن موی وسواسی یا جنون کندن مو) نیازی غیر قابل مقاومت به کشیدن و کندن موهای خود، به طور معمول از پوست سر، مژه ها، و ابروها را احساس میکنند.
تریکوتیلومانیا نوعی اختلال کنترل تکانه است. افراد مبتلا به این اختلال آگاه هستند که عملی کردن انگیزههای ناگهانی آنها میتواند صدماتی را به همراه داشته باشد، اما توانایی مقاومت در برابر آنها را ندارند. این افراد ممکن است در زمان تجربه استرس، کشیدن و کندن موها را به عنوان روشی برای آرام کردن خود انجام دهند.
نشانههای تریکوتیلومانیا
افزون بر تکرار کشیدن و کندن مو، از دیگر نشانههای این اختلال میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- احساس تنش پیش از کندن مو یا هنگام تلاش برای مقاومت در برابر نیاز به کندن مو
- احساس آرامش، رضایت و شادی پس از عملی کردن تکانه کندن مو
- احساس پریشانی یا مشکلاتی در زندگی کاری و اجتماعی به واسطه کندن مو
- برهنگی بخشهایی که تارهای مو کشیده و کنده شده اند
- رفتارهایی مانند وارسی ریشه مو، چرخاندن مو، کشیدن مو بین دندان ها، جویدن مو، یا خوردن مو
بسیاری از افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا تلاش میکنند منکر مشکل خود شوند و ممکن است با استفاده از کلاه، روسری و ابروها و مژههای مصنوعی ریزش موی خود را پنهان کنند.
چه عواملی موجب تریکوتیلومانیا میشوند؟
دلیل دقیق تریکوتیلومانیا همچنان ناشناخته است. این شرایط ممکن است با اختلالاتی در مسیرهای مغزی که مناطق درگیر در تنظیم هیجانی، حرکت، شکل گیری عادت، و کنترل تکانه را به هم پیوند میدهند، مرتبط باشد.
همچنین، برخی افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ممکن است به افسردگی یا اضطراب مبتلا باشند. احتمال مشاهده تریکوتیلومانیا در افرادی که سابقه خانوادگی دارند نیز اندکی بیشتر است.
تریکوتیلومانیا چگونه تشخیص داده میشود؟
تریکوتیلومانیا بر اساس نشانهها و علائم موجود تشخیص داده میشود و آزمایش خاصی برای آن وجود ندارد.
پزشک ممکن است فردی که نشانههای تریکوتیلومانیا را دارد به یک روانپزشک یا روانشناس ارجاع دهد، که طی مصاحبه با بیمار میتواند احتمال ابتلا به یک اختلال کنترل تکانه را بررسی کند.
تریکوتیلومانیا چگونه درمان میشود؟
درمان اصلی برای تریکوتیلومانیا نوعی رفتار درمانی است که به نام «تمرین برگرداندن عادت» شناخته میشود. در واقع، این به معنای جایگزینی یک عادت بد با چیز دیگری است که مضر نیست.
با این روش، افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ابتدا تشخیص این که چه زمانی و کجا نیاز به کشیدن و کندن مو را احساس میکنند را فرا میگیرند. همچنین، آنها چگونگی کسب آرامش و انجام کاری دیگر که به آنها آسیب نمیرساند را فرا میگیرند، که روشی برای کاهش تنش در زمان احساس نیاز به کشیدن مو محسوب میشود.
این کار میتواند به سادگی مشت کردن دستی باشد که آنها برای کشیدن و کندن مو استفاده میکنند. درمان میتواند به هر گونه تفکر نامطلوب و مضر که ممکن است بر استرس محرک رفتار اضافه کند، رسیدگی کند.
تجویز دارو نیز میتواند بخشی از برنامه درمان باشد. نوعی از ضد افسردگیها به نام مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) ممکن است در کمک به کاهش نیازهای بسیار شدید مفید باشند. آنتی سایکوتیک (ضد روانپریشی)های آتیپیک مانند الانزاپین یا آریپیپرازول گاهی اوقات ممکن است به صورت تک یا در ترکیب با یک SSRI استفاده شوند.
عوارض مرتبط با تریکوتیلومانیا چیست؟
عفونت، آسیب پوست، و ریزش موی دائمی از عوارض احتمالی تریکوتیلومانیا هستند. ریزش مو و آسیب پوست میتوانند به مشکلاتی در زمینه عزت نفس و تصویر بدن منجر شوند. در موارد شدید، برخی افراد ممکن است از حضور در موقعیتهای اجتماعی به منظور پنهان کردن ریزش مو اجتناب کنند.
آیا امکان پیشگیری از تریکوتیلومانیا وجود دارد؟
هیچ روشی ثابت شدهای برای پیشگیری از تریکوتیلومانیا وجود ندارد، اما آغاز درمان به محض آغاز نشانهها میتواند کمک بزرگی به درمان این شرایط کند. فراگیری مدیریت استرس نیز ایده خوبی است، زیرا استرس اغلب محرک رفتار کشیدن و کندن مو است.
منبع: سلامت نیوز
افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا (اختلال کندن موی وسواسی یا جنون کندن مو) نیازی غیر قابل مقاومت به کشیدن و کندن موهای خود، به طور معمول از پوست سر، مژه ها، و ابروها را احساس میکنند.
تریکوتیلومانیا نوعی اختلال کنترل تکانه است. افراد مبتلا به این اختلال آگاه هستند که عملی کردن انگیزههای ناگهانی آنها میتواند صدماتی را به همراه داشته باشد، اما توانایی مقاومت در برابر آنها را ندارند. این افراد ممکن است در زمان تجربه استرس، کشیدن و کندن موها را به عنوان روشی برای آرام کردن خود انجام دهند.
نشانههای تریکوتیلومانیا
افزون بر تکرار کشیدن و کندن مو، از دیگر نشانههای این اختلال میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- احساس تنش پیش از کندن مو یا هنگام تلاش برای مقاومت در برابر نیاز به کندن مو
- احساس آرامش، رضایت و شادی پس از عملی کردن تکانه کندن مو
- احساس پریشانی یا مشکلاتی در زندگی کاری و اجتماعی به واسطه کندن مو
- برهنگی بخشهایی که تارهای مو کشیده و کنده شده اند
- رفتارهایی مانند وارسی ریشه مو، چرخاندن مو، کشیدن مو بین دندان ها، جویدن مو، یا خوردن مو
بسیاری از افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا تلاش میکنند منکر مشکل خود شوند و ممکن است با استفاده از کلاه، روسری و ابروها و مژههای مصنوعی ریزش موی خود را پنهان کنند.
چه عواملی موجب تریکوتیلومانیا میشوند؟
دلیل دقیق تریکوتیلومانیا همچنان ناشناخته است. این شرایط ممکن است با اختلالاتی در مسیرهای مغزی که مناطق درگیر در تنظیم هیجانی، حرکت، شکل گیری عادت، و کنترل تکانه را به هم پیوند میدهند، مرتبط باشد.
همچنین، برخی افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ممکن است به افسردگی یا اضطراب مبتلا باشند. احتمال مشاهده تریکوتیلومانیا در افرادی که سابقه خانوادگی دارند نیز اندکی بیشتر است.
تریکوتیلومانیا چگونه تشخیص داده میشود؟
تریکوتیلومانیا بر اساس نشانهها و علائم موجود تشخیص داده میشود و آزمایش خاصی برای آن وجود ندارد.
پزشک ممکن است فردی که نشانههای تریکوتیلومانیا را دارد به یک روانپزشک یا روانشناس ارجاع دهد، که طی مصاحبه با بیمار میتواند احتمال ابتلا به یک اختلال کنترل تکانه را بررسی کند.
تریکوتیلومانیا چگونه درمان میشود؟
درمان اصلی برای تریکوتیلومانیا نوعی رفتار درمانی است که به نام «تمرین برگرداندن عادت» شناخته میشود. در واقع، این به معنای جایگزینی یک عادت بد با چیز دیگری است که مضر نیست.
با این روش، افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ابتدا تشخیص این که چه زمانی و کجا نیاز به کشیدن و کندن مو را احساس میکنند را فرا میگیرند. همچنین، آنها چگونگی کسب آرامش و انجام کاری دیگر که به آنها آسیب نمیرساند را فرا میگیرند، که روشی برای کاهش تنش در زمان احساس نیاز به کشیدن مو محسوب میشود.
این کار میتواند به سادگی مشت کردن دستی باشد که آنها برای کشیدن و کندن مو استفاده میکنند. درمان میتواند به هر گونه تفکر نامطلوب و مضر که ممکن است بر استرس محرک رفتار اضافه کند، رسیدگی کند.
تجویز دارو نیز میتواند بخشی از برنامه درمان باشد. نوعی از ضد افسردگیها به نام مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) ممکن است در کمک به کاهش نیازهای بسیار شدید مفید باشند. آنتی سایکوتیک (ضد روانپریشی)های آتیپیک مانند الانزاپین یا آریپیپرازول گاهی اوقات ممکن است به صورت تک یا در ترکیب با یک SSRI استفاده شوند.
عوارض مرتبط با تریکوتیلومانیا چیست؟
عفونت، آسیب پوست، و ریزش موی دائمی از عوارض احتمالی تریکوتیلومانیا هستند. ریزش مو و آسیب پوست میتوانند به مشکلاتی در زمینه عزت نفس و تصویر بدن منجر شوند. در موارد شدید، برخی افراد ممکن است از حضور در موقعیتهای اجتماعی به منظور پنهان کردن ریزش مو اجتناب کنند.
آیا امکان پیشگیری از تریکوتیلومانیا وجود دارد؟
هیچ روشی ثابت شدهای برای پیشگیری از تریکوتیلومانیا وجود ندارد، اما آغاز درمان به محض آغاز نشانهها میتواند کمک بزرگی به درمان این شرایط کند. فراگیری مدیریت استرس نیز ایده خوبی است، زیرا استرس اغلب محرک رفتار کشیدن و کندن مو است.
منبع: سلامت نیوز
ارسال نظر