امید عباسی قربانی بی مسئولیتی مسئولان یا بیتفاوتی شهروندان؟!

پارسینه: شهید عباسی یکی از مأموران آتشنشانی بود که در آتشسوزی یک ساختمان جان باخت. اما وی، قربانی بیمسئولیتی مسئولانی شد که اجازه سکونت در یک ساختمان بدون پایان کار را دادند یا بیتفاوتی شهروندانی که سکونت در این ساختمان را پذیرفتند؟
سالهاست کلانشهر تهران در برابر چشم ساکنانش قد میکشد و خانههای قدیمی و نقاطی که جز حومه شهر بودند جای خود را به خانههای کم عرض و سر به فلک کشیده میدهند. گرایش بسیاری از مردم در ساخت و ساز به سمت ساختمانهای مدرنیزه باعث شده دیگر اثری از معماری ایرانی و اسلامی که زبانزد بسیاری از خواص و عوام بود،نباشد.
اما وجه مشترک همه ساختوسازهایی که صورت میگیرد رعایت اصول صحیح ساخت و ساز است زیرا فارغ از اینکه بنای ساخته شده دارای چه نوع معماری است رعایت برخی اصول فنی در ساخت نه تنها امری ضروری به شمار میآید بلکه در مواردی امنیت جانی و مالی ساکنان آن را در بر میگیرد.
متأسفانه مواردی وجود دارد که در آن با بیتفاوتی شهروندان و برخی مسوئولان مربوطه مواجه میشویم که در نهایت ممکن است باعث از دست رفتن جان یک یا چند نفر شود.
نمونه چنین موردی ساختمان 10 طبقه در شهرک شهید باقری در غرب تهران بود که به دلیل رعایت نشدن موارد ایمنی در ساخت خانه و به عبارتی تکمیل نبودن برخی امکانات ضروری مرگ یکی از مأموران آتشنشانی را رقم زد.
حادثه از این قرار بود که طبقه دهم یک ساختمان 10 طبقه دچار حریق شد و با آغاز عملیات آتشنشانها معایب و دلایلی که این حادثه تلخ را پدید آورد، یکی یکی مشخص میشد. بر اساس مشاهدات جلال ملکی سخنگوی سازمان آتشنشانی شهر تهران ساختمان مذکور نه تنها پایان کاری از شهرداری دریافت نکرده بلکه تأییدیه ایمنی آتشنشانی را هم نداشته است.
وی ادامه داد: این ساختمان بعد از اینکه حدود 8 ماه از سکونت خانوادهها در آن میگذشته به تازگی در حال نصب برخی از سیستمهای ایمنی بودند؛ اما نکته منفی دیگر این بود که علیرغم اینکه بر اساس مقرارات بلندمرتبه سازی باید شلنگهای آب در طبقات با فشار خوب و سییستم اطفای حریق همراه باشد، شلنگهای آب هنگام حادثه غیرفعال بود.
سخنگوی سازمان آتشنشان تصریح کرد: اگر شلنگهای مذکور فعال بود،همسایهها میتوانستند از بروز خسارتهای جدید جلوگیری کرده و آتش را خاموش کنند این در حالی است که بر اساس گزارشات اهالی آن ساختمان نه تنها آسانسور هم فعال نبوده بلکه این ساختمان فاقد لولهکشی گاز و سیمکشی تلفن بوده است.
وی با بیان اینکه این ساختمان از نظر شهرداری و آتش نشانی نا امین بوده است، ادامه داد: به دلیل بی احتیاطی مادر خانه، در استفاده از پیکنیک، آتشسوزی رخ میدهد و کمتر از دقایقی خانه پر از دود میشود این حادثه در حالی رخ داد که در این واحد مسکونی 5 سیلندر گاز نیز وجود داشت که اگر آنها منفجر میشدند به طور قطع فاجعهای دلخراش تر رخ میداد و همه ساختمان ویران میشد چراکه سایر واحدهای مسکونی نیز دارای سیلندرهای گاز بودند و به این ترتیب جان افراد دیگری هم گرفته میشد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، این حادثه با جان باختن یک مأمور آتشنشانی پایان یافت، امید عباسی یکی از مأموران آتشنشانی بود که برای نجات جان دختر 9 ساله که در آتش گرفتار شده بود، ماسک خود را به او داد و به دلیل دودزدگی شدید دچار مرگ مغزی شد اما اقدام فداکارانه وی با اهدای 3 عضو از بدنش به زیبا ترین شکل ممکن ختم شد.
اعضای شورای شهر تهران نیز تصمیم گرفتند نام یکی از خیابانهای شهر را به نام این شهید بگذارند تا به نوعی نام و یاد این فداکاری در اذهان عمومی ماندگارتر شود. این حادثه با جان باختن فردی که برای اطرافیانش عزیز بود به تمام شد اما خانههای دیگری که به صورت ناامین ساخته شدهاند هنوز پابرجا هستند و خطراتی از این دست آنها و ساکنانش را تهدید میکند. اما پرسش اینجاست که شهروندان چطور میتوانند از کنار مسائل ایمنی که با جان آنها در ارتباط است به راحتی عبور کنند. چرا برخی از شهروندان به اینکه ممکن است سهلانگاری خودشان باعث به خطر افتادن ایمنی و جان افراد دیگر باشد بی توجه هستند؟ و سوال دیگر این است که آیا مسئولان مربوطه نمیتوانند بر اساس وظیفه نظارتی خود از سکونت افراد در ساختمانهایی که اصول ایمنی اولیه آن هم با این میزان اهمیت در آن رعایت نشده، جلوگیری کنند؟
آیا در حادثهای که رخ داده تنها سهلانگاری خانم خانه در بروز آتشسوزی علت حادثه را رقم میزند یا پاسخ به 2 پرسش فوق هم میتواند در بیان علت حادثه جای داده شود؟
به طور حتم در بروز چنین حوادثی عوامل تک بعدی دخیل نیست و یک بخش آن به مردم و بخش دیگر به مسئولان مربوط میشود که با کم اهمیت شمردن حوادث احتمالی زمینه اتفاقاتی را فراهم میکند که تلخی آن از ذهن حادثه دیدگان پاک نمیشود.
خبرنگار ما سعی کرد با جاوید، معاون معماری و شهرسازی شهردار تهران درباره قصور شهرداری درباره اجازه به سکونت در ساختمانی که پایان کار ندارد، به گفتوگو بپردازد اما تنها پاسخی که از وی شنید این بود که اجازه دهید این مورد را بررسی کنم.
تخلفات شهرداری تهران بسیار بیش از اینهاست.
شهرداری تهران همانگونه که از سد معبر جلو گیری می کند.باید از سکونت ساختمانهای فاقد پایانکار ممانعت نماید.
متاسفانه شهرداریهای تهران به دنبال کسب درآمد بیشتر برای خودشان از طریق خلافهای صادره هستند.